لوله استیل ۳۰۴

برای شناخت کامل لوله استیل ۳۰۴ به معرفی متریال سازنده لوله استیل ۳۰۴ می پردازیم، فلز آهن را همه می شناسیم، استیل آلیاژی است که در اثر ترکیب چند ماده با فلز آهن به دست می آید و ساخت این آلیاژ ویژگی هایی را به فلز آهن می بخشد که آن را برای ساخت لوله مناسب می کند.

لوله استیل ۳۰۴

یکی از عناصری که در ساخت آلیاژ استیل به کار می رود و طی یک فرآیند شیمیایی به آهن اضافه می شود، کربن است. این ماده تا مقدار ۲ درصد مجاز است که به آهن اضافه شود. مواد دیگری نیز برای ساخت محصول ما به فلز آهن اضافه می شود که همه آن ها در کنار هم ویژگی های آلیاژ استیل را تشکیل می دهند و نسبت ترکیب آن ها با آهن، این ویژگی ها را تغییر می دهد. کربن خود به تنهایی باعث ایجاد خاصیت مقاومت می شود، وجود عناصر دیگر که در ادامه با آن ها آشنا می شویم باعث ایجاد خاصیت انعطاف پذیری در استیل می شود.

استنلس استیل گروه دیگری از آلیاژهای مورد نظر ماست که به طور جداگانه آن را معرفی می کنیم، وجود عنصری به نام کروم در ترکیباتی که استیل را ایجاد می کند باعث تولید این آلیاژ جدید با ویژگی های منحصر به فرد می شود.

استیل چیست

آلیاژی که پایه آن از آهن است و کمتر از ۲% کربن دارد استیل یا فولاد نامیده میشود. بسته به نوع و مقدار دیگر عناصر موجود در آن خواص مکانیکی نظیر سختی و شکل پذیری مشخص می شود. افزایش مقدار کربن سبب افزایش سختی و مقاومت می شود اما مقدار شکل پذیری آن کاسته می شود.

لوله استیل ۳۰۴ به علت داشتن مقاومت به خوردگی عالی یکی از پر کاربردترین لوله های مهندسی می باشند. این مقاومت از وجود مقدار قابل توجه کروم ناشی میشود.مقدار کم کروم مثلا ۵% مقاومت به خوردگی آهن را افزایش می دهد اما برای رسیدن به لوله زنگ نزن حداقل ۱۲% کروم لازم است. براساس این فرض کروم با تشکیل یک لایه اکسید سطحی که لایه های زیرین را از خوردگی محافظت می کند سطح آهن را رویین می سازد برای ایجاد این لایه محافظ سطح لوله زنگ نزن باید در تماس با عوامل اکسید کننده باشد.

لوله چیست

لوله یک استوانه تو خالی است که برای جابه‌جا کردن سیالات، پودرها و مواد به شکل جامدات کوچک به کار می‌رود. لوله همچنین می‌تواند در کاربردهای سازه‌ای به کار رود زیرا لوله تو خالی نسبت به قطعات توپر دارای سختی در واحد جرم بیشتری است.

در کاربردهای رایج، واژه‌های لوله و تیوب ( tube ) معمولا قابل تعویض هستند؛ اما در صنعت و مهندسی این واژه‌ها دارای تعریف خاصی هستند. با توجه به استاندارد کاربردی که با آن تولید می‌شوند، لوله به وسیله قطر اسمی و قطر خارجی ( OD ) ثابت و یک اسکجول (schedule) که تعریف کننده ضخامت آن است، تعریف می‌شود. لوله (تیوب) اغلب توسط( OD ) و ضخامت دیواره مشخص می‌شود اما ممکن است به وسیله دو تا از ( OD ) ، قطر داخلی ( ID )  و ضخامت دیواره مشخص شود. لوله معمولا برحسب یکی از چندین استاندارد صنعتی ملی و بین‌المللی تولید می‌شود. در حالی که استانداردهای مشابهی برای تیوب‌های مورد استفاده در صنایع خاص وجود دارد، لوله اغلب برای سایزهای سفارشی و طیف وسیع‌تری از قطرها و تلرانس‌ها ساخته می‌شود. اصطلاح لوله (تیوب) همچنین برای مقاطع غیر استوانه‌ای مانند مربع و یا مستطیل استفاده می‌شود.

لوله و تیوب بیانگر یک سطح از استحکام و دوام هستند در حالی که شلنگ ( hose ) معمولا قابل حمل و قابل انعطاف است. مجموعه لوله تقریبا همیشه با استفاده از اتصالاتی مانند زانویی (elbow)، سه‌راهی (tee) و غیره ساخته می‌شود در حالی که تیوب می‌تواند به صورت سفارشی شکل بگیرد و یا خم شود.

لوله استیل 304