شیر آتش نشانی

شیر آتش‌ نشانی وسیله‌ای مورد استفاده برای مقابله با آتش است که در شهرها، روستاها و مناطق دیگر از طریق اتصال به سیستم لوله‌کشی آب منطقه، آب مورد نیاز آتش‌نشانان را برای اطفای حریق فراهم می‌کند. اختراع شیر آتش‌نشانی به فریدریک گراف مهندس ارشد امور آب فیلادلفیا در حدود سال ۱۸۰۱ نسبت داده می‌شود.

شیر آتش نشانی از زیر مجموعه شیرآلات می باشد.

شیر آتش نشانی

HU

PN: 10/16

DN: 80/100/150

نوع مصرف در صنایع

مشخصات و طراحی مدل:

ابعاد فلنج مطابق با استاندارد EN 1092-2

چدن داکتیل مطابق با استاندارد  EN 1563 (DIN 1693)

چدن خاکستری مطابق با استاندارد  EN 1561 (DIN 1691)

تست بازرسی نهایی مطابق با استاندارد EN 12266

دارای سیستم ضربه گیر جهت جلوگیری از شکست شیر در هنگام بروز تصادف

سوپاپ تخلیه آب جهت جلوگیری از یخ زدگی

شیـر آتش نشـانی – هایـدرانت

شیر آتش نشانی، هایدرانت با محفظه تر

شیرهای آتش نشانی با محفظه تر معمولا در مناطقی استفاده می شوند که درجه حرارت در تمام طول سال، بالای نقطه انجماد آب باقی می ماند. در نتیجه برای محفظه این هایدرانتها سیستم زهکشی و تخلیه آب مورد نیاز نیست. در هایدرانت های با محفظه تر، محفظه (یا تنه اصلی) خشک نیست و آب ورودی در آن جریان می یابد.

این هایدرانتها معمولا در هر خروجی خود یک شیر زمینی( landing valve ) دارند و یا دارای شیرهای فشاری با کنترل مستقل هستند (که همراه با فشار یا خلاف جهت آن عمل می کند، مانند مدل TR-PH-W2). در این حالت، تمام قسمتهای کاری شیر ، در بخشی از هایدرانت نصب می شوند که بالای سطح زمین قرار می گیرد. علاوه بر اینها، ممکن است شیری در ورودی شیر آتش نشانی نصب شده باشد تا بتواند دبی جریان آب را به همه خروجی ها کنترل کند و به خصوص به عنوان شیر ایزوله کننده برای تعمیرات احتمالی شیر آتش نشانی مورد استفاده قرار گیرد.

این شیرهای آتش نشانی با استاندارد AWWA-C503-82 مطابقت دارند. شیرهای آتش نشانی با محفظه تر از دو بخش اصلی تشکیل شده اند. بخش بالایی (قسمت روی زمین) که به آن بخش فوقانی شیر آتش نشانی می گویند و بخش تحتانی (قسمت زیر زمین) که به آن بخش مدفون شیر آتش نشانی اطلاق می گردد.

شیر آتش نشانی